Ahzab Suresi 45 ve 46, Nahl Suresi 43 ve 44. Ayetler
Rahman ve Rahîm olan Allah’ın adıyla
“Ey Peygamber! Biz seni bir şahit, bir müjdeleyici, bir uyarıcı; Allah’ın izniyle kendi yoluna çağı
ran bir davetçi ve aydınlatıcı bir kandil olarak gönderdik.” (Ahzab 33/45-46.)
Bu iki ayette Hz. Muhammed (sav) hakkında önemli tanımlamalar yapılır. Ayetlerde, Allah’ın onu “şahit, müjdeleyici ve uyarıcı” olarak gönderdiği belirtilir. Ayrıca Hz. Peygamber’in, Allah’ın izniyle insanları O’na davet eden ve “aydınlatıcı bir kandil” (sirâcen munîrâ) olduğu vurgulanır. Bu ifadeler, Hz. Peygamber’in tebliğ görevinin çok boyutlu yönlerini ortaya koyar: O hem insanlara Kur’an’la müjde verir hem de yanlış yolda olanları uyarır, aynı zamanda inananlara hakikat yolunda rehberlik eder.
“Senden önce de ancak kendilerine vahiy indirdiğimiz kişileri peygamber olarak gönderdik. Eğer
bilmiyorsanız bilgi sahibi olanlara sorun.” (Nahl 16/43.)
“O peygamberleri apaçık delillerle ve kutsal metinlerle gönderdik. İnsanlara indirdiklerimizi ken
dilerine açıklaman için ve (ola ki üzerinde) düşünürler diye sana da uyarıcı kitabı indirdik.” (Nahl
16/44.)
Bu pasajda, Hz. Muhammed’den (sav) önce de Allah’ın vahiy gönderdiği elçilerin sıradan insanlar olduğu hatırlatılır. Böylece peygamberlerin beşerî özellikleri, mucizevi niteliklerinin yanı sıra vurgulanmış olur. Ardından, “Eğer bilmiyorsanız zikr ehline (önceki vahiylere vakıf olanlara) sorun.” emriyle, bilgiyi ehil olandan öğrenmenin önemi dile getirilir. 44. ayet ise Kur’an’ın indirilme amacını açıklar: Hz. Peygamber (sav), vahyin ayrıntılarını insanlara açıklayacak (tebyin) ve böylece onların düşünmelerini, öğüt almalarını sağlayacaktır. Bu ayetler, peygamberlik görevinin sadece ilahi mesajı bildirmekten ibaret olmadığını; aynı zamanda o mesajın anlaşılmasını ve uygulanmasını sağlamayı da içerdiğini göstermektedir.
